+- Clásico - Los Santos Juego de Rol (https://v1.ls-rp.es)
+-- Foro: [OOC] Los Santos - Juego de Rol (https://v1.ls-rp.es/forum-1.html)
+--- Foro: Guías (https://v1.ls-rp.es/forum-19.html)
+---- Foro: Certificación y conceptos (https://v1.ls-rp.es/forum-20.html)
+---- Tema: Gecikən təyyarənin gətirdiyi şans (/thread-7563.html)
Gecikən təyyarənin gətirdiyi şans - agnellaoral - 21-03-2026
Mən həmişə planlı adam olmuşam. Saatıma baxmadan heç bir işə başlamaram. İşdə də, evdə də hər şeyin vaxtını bilirəm. Həftə sonlarını belə planlaşdırıram. Həyat yoldaşım deyər ki, “səninlə yaşamaq təqvimlə yaşamaq kimidir”. Mən gülərəm, amma dəyişmərəm. Plan olmasa, rahat deyiləm.
Keçən ay işgüzar səfərim var idi. İstanbula getməli idim. Səhər tezdən hava limanına getdim, hər şey plana uyğun idi. Amma təyyarə gəlmədi. Əvvəlcə yarım saat gecikmə dedilər, sonra bir saat, sonra iki. Hava pisləşmişdi, uçuş təxirə salınmışdı. Növbəti uçuşa qədər dörd saat gözləmə. Oturub hava limanının salonunda qaldım.
Nə edəcəyimi bilmirdim. Planım alt-üst olmuşdu. Əsəbiləşdim, amma bacarmadım. Telefonumu götürüb internetə girdim. Xəbərlər, sosial şəbəkələr – hamısı darıxdırıcı idi. Sonra bir qrupda insanların bir şeydən danışdığını gördüm. Çox maraqlı yazırdılar. Kimsə yazmışdı ki, ən son versiyaya keçmək lazımdır, yoxsa giriş olmur. Orada “güncel giriş” ifadəsini gördüm. Nə olduğunu başa düşmədim, amma maraqlı gəldi.
Həmin gün hava limanında gözləyərkən qeydiyyatdan keçdim. Proses sadə idi. Adımı, e-poçtumu yazdım, bir neçə dəqiqəyə hesabım hazır oldu. Sonra fikirləşdim, bəlkə də ən son versiya lazımdır. Araşdırdım, tapdım. Həmin ifadəni xatırladım – güncel giriş. Ona uyğun olanı seçdim. Hər şey düzgün işləyirdi. Sayt açıldı, oyunlar göründü.
Həmin gün oynamadım. Sadəcə baxdım, öyrəndim. Planlı adam kimi mən əvvəl hər şeyi başa düşməli idim. Qaydaları oxudum, oyunlara baxdım, statistikaları incələdim. Anladım ki, bu işdə də məntiq var, riyaziyyat var. Plan qurmaq olar. Hava limanında dörd saat tez keçdi. Təyyarə gələndə artıq əsəbi deyildim. Bir şey öyrənmişdim.
İstanbulda işlər yaxşı keçdi. Görüşlər plana uyğun getdi. İki gün qaldım, Bakıya qayıtdım. Evə gələndə arvadım soruşdu “səfər necə oldu?” Mən dedim “yaxşı oldu, təyyarə gecikdi, amma vaxtımı yaxşı keçirdim.” O təəccübləndi, “dörd saat hava limanında nə etdin?” Mən gülümsədim, “bir şey öyrəndim” dedim.
Həmin həftə sonu evdə oturmuşdum. Çay dəmlədim, kompüteri açdım. Artıq qaydaları başa düşmüşdüm. Kiçik bir məbləğlə başlamaq qərarına gəldim. Güncel giriş etdim, hesabıma daxil oldum. Bir oyun seçdim. Oynadım. Uduzdum. Üzülmədim. Çünki bilirdim ki, ilk cəhd həmişə uğurlu olmur. Yenə oynadım. Bu dəfə qazandım. Sevinmədim, təəccüblənmədim. Sadəcə davam etdim. Üçüncü dəfə oynadım. Yenə qazandım. Ürəyim döyünməyə başladı. Dayandım.
O gündən sonra öz sistemimi qurmağa başladım. Hər gün müəyyən vaxt ayırdım, müəyyən məbləğlə oynadım. Nə çox, nə az. İşdəki planlarım kimi – hər şey qaydasında. Bəzən qazanırdım, bəzən uduzurdum. Amma ümumi hesabda qazancda idim. Ən vacibi, özümü saxlaya bilirdim. Nə vaxt dayanacağımı bilirdim.
Üçüncü həftə idi. Həmin gün işdən evə gəlmişdim. Yorğun idim, amma yata bilmirdim. Kompüteri açdım, güncel giriş etdim. Uzun müddət baxdım, bir oyun seçdim. Kiçik başladım, qazandım. Bir az artırdım, yenə qazandım. Ürəyim döyünürdü. Üçüncü dəfə daha da artırdım. Ekranda rəqəmlər fırlanırdı. Nəfəsim tutuldu. O an hava limanında gözlədiyim o günləri xatırladım. Dörd saat gözləmişdim, əsəbiləşmişdim. İndi isə o gözləmə mənə bir şey qazandırmışdı. Sonra ekran dayandı. Gördüyüm rəqəmə inana bilmədim. O gün bir neçə günlük qazancımı qazanmışdım.
O gecə yata bilmədim. Oturub düşündüm. Mən həmişə planla yaşamışdım. Plan olmasa, əsəbiləşirdim. Hava limanında planım pozulanda da əsəbiləşdim. Amma o gözləmə mənə bir şey öyrətdi. Öyrətdi ki, bəzən plan pozulanda da yaxşı şeylər ola bilər. O gözləmə olmasaydı, mən bu işə başlamazdım. O güncel giriş ifadəsini görməzdim. O oyunları öyrənməzdim.
Ertəsi gün işə getdim. Həmkarlarımdan biri gördü halımı, dedi “nə var, daha rahatsan?” Mən gülümsədim, “bir şey öyrəndim” dedim. O soruşdu “nə öyrəndin?” Mən dedim “bəzən plan pozulanda da yaxşı şeylər olur.” O başa düşmədi, amma güldü.
O gündən sonra planlarıma daha çox bağlı deyiləm. Hələ də plan qururam, amma pozulanda əsəbiləşmirəm. Çünki bilirəm ki, bəzən ən gözlənilməz anlar ən gözəl kəşflərə aparır. Mənim üçün o kəşf hava limanında, gecikən təyyarənin salonunda baş verdi. Bir neçə saatlıq gözləmə, bir neçə klik, bir neçə qayda – və həyatıma yeni bir şey girdi.
İndi hər gün bir az vaxt ayırıb oynayıram. Qazansam da, uduzsam da, fərqi yoxdur. Çünki ən böyük qazancımı artıq qazanmışam. O qazanc isə pul deyil. O qazanc – plan pozulanda da sakit qalmağı, gözləməyi, vaxtı dəyərləndirməyi öyrənməkdir. Və bu qazancı mənə o gecikən təyyarə, o hava limanı, o güncel giriş verdi.
Bu gün də işdən evə gəlmişəm. Planlarım var, sabah üçün. Amma bir şey pozulsa da, əsəbiləşməyəcəyəm. Çünki bilirəm ki, bəzən ən yaxşı şeylər plansız gəlir. Mənim başıma gələn də elə oldu. O gün hava limanında oturub əsəbiləşə bilərdim. Amma əsəbiləşmədim. Telefonumu götürdüm, baxdım, öyrəndim. Və indi hər dəfə güncel giriş edəndə o günü xatırlayıram. O gün mənə öyrətdi ki, bəzən ən böyük qazanclar ən böyük pozuntulardan sonra gəlir. Sadəcə gözləmək, baxmaq, öyrənmək lazımdır. Mən gözlədim, baxdım, öyrəndim. Və indi davam edirəm.